Overbodige Poker One-Liners

Ted Forrest

Binnen de poker wereld bestaan er veel one-liners en alhoewel er genoeg zijn die veel wijsdom bevatten, zijn er ook een aantal die kant nog wal slaan en die je maar beter snel kunt vergeten...

Een paar favoriete poker one-liners van mij zijn:

  • Doyle Brunson's "Never go broke in an unraised pot"
  • De belangrijke "Small hands, small pots; big hands, big pots"
  • De populaire "If you can't spot the fish in the first half-hour, it's you."

De meeste poker one-liners stammen af van de beste poker spelers en zijn met name populair, omdat het korte zinnen zijn die veel waarheid bevatten en erg nuttig zijn om soms te herhalen om jezelf bij de les te houden.

Er zijn echter ook genoeg poker one-liners die ontstaan in poker rooms door spelers die juist een tekort hebben aan wijsdom, maar ook deze poker one-liners worden voor waarheid aangenomen en door velen verspreid. Ik wil een aantal van deze poker one-liners behandelen en laten zien waarom je deze poker one-liners snel moet vergeten.

1. "I crushed the game"

Wanneer je uitspraken doet, zoals "crushing the game" dan geef je jezelf teveel credit. Niemand verdient een speciale vermelding vanwege een enkele grote winst. In de poker room waar ik speel zijn er veel spelers die ik beschouw als semi-fish. Het zijn eigenlijk redelijke spelers, maar ze verliezen meer dan dat ze winnen. Zonder hen zou er echter niets te halen zijn.

Big Win

Één van deze spelers had op een avond enorm veel geluk, zoveel dat het bijna niet te geloven was. Hij verliet de poker room met behoorlijk veel geld en toen ik hem de keer daarna tegenkwam vertelde hij trots “I crushed that game” en nee, niet zomaar een beetje, want hij dacht opeens dat hij de beste speler in de stad was, omdat hij één van de grootste winsten had geboekt die we op een avond hadden meegemaakt. Dit was best interessant, want blijkbaar had hij zoveel geluk gehad dat hij het zelf ook niet geloofde, waardoor het wel door zijn vaardigheden moest komen.

Er is niets mis met geluk hebben


Hij had gewoon geluk gehad en weet je, daar is helemaal niets verkeerd aan. Hij hitte twee keer een set toen hij grote potten speelde met underpairs. Vervolgens hitte hij een runner-runner flush, waarmee hij een geflopte set azen versloeg en al zijn made handen bleven de hele avond overeind.

Wanneer jou dit overkomt dan kun je het beste stil je chips opstapelen en probeer geen enkele seconde jezelf te overtuigen dat je de nieuwe Chip Reese bent. Neem het maar van mij aan: Niemand “Crusht the game” in een enkele sessie. Wanneer je veel winst maakt dan heb je geluk gehad. Misschien dat je goed hebt gespeeld (wanneer je wint speel je normaal gesproken namelijk beter dan wanneer je verliest), maar het is niet je briljante spel geweest, waardoor je 1,000 big blinds hebt gewonnen. Het was geluk.

Wanneer je echt goed bent dan win je vijf of meer big blinds per uur voor een periode van minimaal 500 uur en ook dit is eigenlijk nog een te kleine hoeveelheid om een goed beeld te krijgen van je werkelijke win ratio. Daarnaast zul je van spelers met een dergelijke win ratio nooit een uitspraak zoals “I crushed the game” horen.

Phil Hellmuth2

2. "Ik heb hem ge-outplayed in die hand"

Deze zin hoor je vaak van een gemiddelde speler die aan de tafel zit met een gerespecteerde speler en al helemaal wanneer die tegenstander een pro is. Wanneer je deze zin hoort dan is het niet zo lastig om te raden wat er is gebeurd. Hij is in een pot terechtgekomen met de pro, had een goede read, blufte en de pro heeft de beste hand gefold. Als gevolg daarvan is de speler ervan overtuigd dat hij de pro heeft ge-outplayed. In die zin heeft de speler gelijk dat hij de juiste move op het juiste moment heeft gemaakt en dat hij de pot heeft gewonnen met de slechtste hand, maar wat dan nog?

Er zijn twee dingen waar je goed over moet nadenken:

Ten eerste folden goede spelers vaker de beste hand in vergelijking met zwakke spelers. Het is geen schande om een hand te folden die weleens de beste hand zou kunnen zijn in de juiste omstandigheden. De pot zou klein kunnen zijn, de speler kan uit positie zitten of het spel tot op dat moment heeft ervoor gezorgd dat de bluffer niet goed te lezen is en ga zo maar door.

Ten tweede is iemand “outplayen” net zoals “crushing the game” niet te doen in zo'n kort tijdsbestek. Het kost honderden uren en duizenden handen om werkelijk een game te kunnen verslaan, zo geldt dat ook om te kunnen beoordelen of je daadwerkelijk een tegenstander kan outplayen.

De term “outplayen” is voornamelijk bekend geworden dankzij de film Rounders. De hoofdpersoon in deze film is Mike McDermott, gespeeld door Matt Damon (die in werkelijkheid een solide speler is). McDermott weet Johnny Chan uit een hand te bluffen in een high-stakes cash game in de Taj in Atlantic City. Dit geeft hem de bevestiging dat hij zich kan meten met de grote jongens aangezien hij Chan in een enkele hand uit de pot wist te bluffen.

Wanneer ik iemand hoor zeggen dat ze een andere speler hebben ge-outplayed in een enkele hand dan denk ik hetzelfde als Daniel Negreanu die werd gevraagd over wat hij dacht toen Phil Hellmuth meespeelde in zijn high-stakes cash game: "Yum, yum."

Doe jezelf de volgende keer een plezier wanneer je deze zinnen (of andere onzin) wilt gaan uitkramen: Hou je mond dicht!

Vul juist in

Error om reactie op te slaan

3 min wachten om volgende reactie te plaatsen

Geen Reacties