WSOP: Champions Invitational

Tom McEvoy
Tom McEvoy

Vooraf werd dit event al bestempeld als één van de hoogtepunten van de WSOP en hoe kon het ook anders met een event waaraan alleen de voorgaande winnaars van de WSOP Main Events zouden deelnemen. Het was een strijd tussen de oude generatie en de nieuwe generatie. Het was Tom McEvoy die na twee dagen kampioen der kampioenen werd en als prijs de Binion Cup en een volledig gerestaureerde 1970 Corvette Stingray convertible mee naar huis mocht nemen.

Speciaal ter ere van het 40-jarig bestaan werd dit event georganiseerd. Nog nooit eerder hadden de winnaars van de verschillende WSOP Main Events tezamen in één speciaal toernooi gespeeld. Alleen al de groepsfoto die voor aanvang van het toernooi werd gemaakt, werd als legendarisch ervaren en dat is het natuurlijk ook. We zetten de deelnemende Main Event winnaars nog even op een rijtje voor jullie:

Peter Eastgate (2008)
Jerry Yang (2007)
Jamie Gold (2006)
Joe Hachem (2005)
Greg Raymer (2004)
Chris Moneymaker (2003)
Robert Varkonyi (2002)
Carlos Mortensen (2001)
Chris Ferguson (2000)
Scotty Nguyen (1998)
Huck Seed (1996)
Dan Harrington (1995)
Jim Bechtel (1993)
Brad Daugherty (1991)
Phil Hellmuth (1989)
Johnny Chan (1987, 1988)
Berry Johnston (1986)
Tom McEvoy (1983)
Doyle Brunson (1976, 1977)
Amarillo Slim Preston (1972)

Zoals jullie al hebben kunnen lezen in de artikelen over de geschiedenis van de WSOP is het aantal deelnemers de laatste jaren explosief gegroeid. Met deelnemers aantallen van meer dan 5000 spelers werd het WSOP Main Event steeds vaker afgestempeld als een crapshoot toernooi, waarbij je een enorme dosis geluk nodig had om deze te winnen. De afgelopen jaren wisten de vooraf bekende pro's niet veel potten te breken, waardoor deze discussie nog meer oplaaide. Ook was er de afgelopen jaren veel kritiek op de Main Event winnaars, waarbij de poker kwaliteiten ter discussie stonden. Met name Jamie Gold, winnaar in 2006, moest het in de media vaak ontgelden.

Stiekem was deze strijd der kampioenen dus ook een strijd tussen de oude garde en de nieuwe garde poker spelers. Alhoewel de spelers zelf het misschien niet zo hebben ervaren werd er door de buitenwereld met spanning afgewacht wat dit toernooi zou gaan brengen.

Dag 1:

Dat Greg Raymer poker kwaliteiten heeft, heeft nooit echt ter discussie gestaan. Hij wist in 2004 het Main Event te winnen, maar ook in 2005 wist hij bij de laatste 30 te eindigen. Bij aanvang van de ceremonie moest er zelfs een pauze worden ingelast bij het $40K buy-in event aangezien Raymer daar met een mooie stack de finale tafel had bereikt. Hij zou later deze twee toernooien tegelijk spelen aangezien dit niet anders kon.

Jamie Gold was het eerste slachtoffer van dit event, wat nieuw voer zal zijn voor menige critici op zijn spel. Hij kwam eerst met pocket boeren tegen pocket koningen te zitten van Carlos Mortensen en het laatste deel van zijn stack verloor hij doordat hij een flushdraw niet wist te hitten.

De spelers leken geen haast te hebben en het duurde even voordat de volgende speler het veld moest verlaten. Mike Matusow probeerde hier nog verandering in te brengen door een bounty op Phil Hellmuth te zetten, maar het leek weinig effect te hebben.

Chris Moneymaker, de verrassing die mede voor het booming effect heeft gezorgd van de WSOP, eindigde op een 19e plaats.

Phil Hellmuth wist met zijn QQ een full house te hitten op een T-A-Q-A-6 board en ging er logischerwijs vanuit dat hij de beste hand zou hebben, maar Jim Bechtel had met zijn A-A een hogere full house en wist op deze manier een grote pot binnen te slepen.

Jerry Yang was al geruime tijd de agressor aan zijn tafel en op een gegeven moment werd hem een halt toegeroepen door de anderen. Hij trok zich er niets van aan en ging gewoon door met agressief spelen. Dit leek goed uit te gaan pakken in de confrontaties met Scotty Nguyen, maar uiteindelijk moest hij het veld op een 18e plaats verlaten door een bad beat. Hij kreeg de chips preflop in het midden met zijn azen en lag voor tegen de vrouwen van Nguyen, maar een vrouw op de turn bracht hier verandering in.

Ook oudgediende Amarillo Slim had het geluk niet aan zijn zijde. Als shortstack pushte hij zijn laatste chips met A-9s, maar regerend kampioen Peter Eastgate werd wakker met Q-Q. Slim kreeg geen hulp van het board en eindigde op een 17e plaats.

Vliegende keep Greg Raymer moest twee uitschakelingen verwerken binnen een kwartier. Zowel in het $40K buy-in event (3e) als ook in dit toernooi (16e) verloor hij zijn laatste chips.

De uitschakelingen volgden elkaar nu sneller op aangezien steeds meer spelers shortstack werden. Brad Daugherty's negens bleken niet voldoende tegen de boeren van Chris Ferguson. Scotty Nguyen trof het ook niet met zijn tienen tegen de boeren van Tom McEvoy. Chris Ferguson had de pech om met zijn A-K tegen de azen aan te lopen van Carlos Mortensen. Ook Johnny Chan zou dag twee niet halen. Hij had nog volop outs met zijn TPTK en OESD, maar de azen van Jim Bechtel bleven overeind. De laatste speler die op dag één het veld moest verlaten was Joe Hachem. De winnaar van het Main Event in 2005 was al shortstacked en had geen geluk tegen poker legende Doyle Brunson.

Met de uitschakeling van Hachem zijn de laatste tien spelers bekend en daarmee tevens de finale tafel. De balans na één dag kon worden opgemaakt en het was de oude garde die duidelijk de boventoon voerde. Echter bij poker is niks zeker en was het wachten op dag twee wie er als de winnaar uit de bus zou komen.

Dag 2:

Phil Hellmuth begon zwaar shortstacked aan deze finale tafel en het duurde exact één hand dat hij hiervan heeft kunnen genieten. Hij had nog een coin flip met zijn T-5s tegen de 2-2 van Mortensen, maar Hellmuth kreeg geen hulp van het board en eindigde zo op een 10e plaats.

Menigmaal hebben we confrontaties kunnen zien waarbij een speler tegen azen aanloopt en hetzelfde overkwam ook regerend kampioen Peter Eastgate. Hij maakte een move op het verkeerde moment door met zijn 87s preflop all-in te gaan. Dan Harrington, de gelukkige bezitter van pocket azen, maakte natuurlijk direct de call. Het werd nog even spannend toen de flop 5-6-7 bracht, waardoor Eastgate zowel een pair als een OESD kreeg, maar hij kreeg verder geen hulp en eindigde op een 9e plaats.

Doyle Brunson eindigde op een 8e plaats doordat hij zijn nut flushdraw niet wist te hitten tegen de overpair van Tom McEvoy. Daarna volgden de overige twee shortstacks, Berry Johnston en Huck Seed, waardoor er nog maar vijf spelers overbleven.

Carlos Mortensen die dag twee als chipleader begon wist zijn chiplead niet om te zetten in een toernooi winst. Op een A-3-4 flop kwam hij all-in met zijn A-Q tegen de 3-3 van Jim Bechtel en eindigde hierdoor op een vijfde plaats.

McEvoy runde de hele dag al goed en ook Jim Bechtel werd hiervan het slachtoffer. Brechtel lag preflop behoorlijk voor met zijn K-K tegen de A-K van McEvoy, maar een A op de flop bezorgde hem een bad beat wat er tevens voor zorgde dat hij het veld moest verlaten.

Ondertussen arriveert Jack Binion om de Binion Cup aan de winnaar te kunnen overhandigen. De drie spelers geven echter weinig weg en het is dus even wachten op de winnaar.

Uiteindelijk is het de bekende toernooi speler Dan Harrington die als eerste van de drie het veld moet verlaten. Met zijn 9-9 hit hij twee overcards op de flop van A-Q-4, maar pusht hij zijn resterende chips in de hoop op fold equity. Tom McEvoy maakt echter de call met K-Q en het is over en uit voor Harrington.

Tom McEvoy begint de heads up tegen de "onzichtbare" Robert Varkonyi met een chiplead van ongeveer 3:1. Toch is het Varkonyi die de eerste reeks potten weet te pakken. Uiteindelijk weet McEvoy de heads up in één hand af te ronden. Op een 7-5-8-6 board met drie klaveren pusht Varkonyi met J-5, waarvan een klaveren 5, maar McEvoy heeft met T-9 een straight en een hogere flush draw met zijn klaveren T. Alleen de klaveren 4 kan Varkonyi nog in het toernooi houden, maar het is de klaveren K die valt.

Tom McEvoy wint hierdoor niet alleen de Binion Cup, maar is tevens de trotse bezitter van een volledig gerestaureerde 1970 Corvette Stingray convertible. Naast de prijzen die hij ontving zal de eer natuurlijk ook een belangrijke rol spelen. Hij is het komend jaar de kampioen der kampioenen en heeft samen met de andere spelers van de oude generatie duidelijk gemaakt dat de oude garde poker spelers zeker niet afgeschreven moeten worden!

 

Vul juist in

Error om reactie op te slaan

3 min wachten om volgende reactie te plaatsen

Geen Reacties